بحسب اللفظ المشكل و غيره و بحسب المعنى و غيره . « 1 » بنا بر اين ، كشف و پرده‌بردارى معانى قرآن ، گاه به صورت نقل از پيامبر صلى الله عليه و آله و معصومان عليهم السلام و يا كسانى است كه در عصر رسول و نزول قرآن مىزيسته‌اند و گاه ، به صورت اجتهادى و توسّط مفسّران ، انجام گرفته است . دربارهء رساله نويسنده ، پايان‌نامهء خود را با موضوع « تفسير آيات قرآن كريم از زبان ائمه اطهار عليهم السلام در الكافى » ، تهيه و تنظيم كرده است . وى در اين كار ، مختصرى از آياتى كه تفسير آن از زبان ائمّه عليهم السلام در كتاب گران‌سنگ الكافى كلينى ، آمده ، گردآورى و بحث نموده و سعى كرده است كه روايات تفسيرى مربوط به آيات قرآن كريم را در باب مخصوص به خود ، جمع‌آورى نمايد و آيات ، با معنا و تفسيرش و روايت تفسيرى آن در ذيل آيه ، لحاظ شوند . در مقدّمه ورود به هر فصل ، دربارهء اهميت و موضوع آن فصل ، مطالبى را عنوان كرده است و سپس وارد روايات تفسيرى آن شده كه مجموعاً 42 باب را در چهار فصل ، عنوان كرده است : 1 . العقل و الجهل ( در يك باب ) ؛ 2 . فضل العلم ( در 5 باب ) ؛ 3 . التوحيد ( در 18 باب ) ؛ 4 . الحجّة ( در 18 باب ) . پايان‌نامه ، در 125 صفحه ، تنظيم شده است و هر باب آن ، با عنوانى ويژه ، ناميده شده است . نويسنده ، بر آن است كه خلاصه‌اى از اين 42 باب را به ترتيب رساله ، گزارش و تحليل كند و در پايان ، جمع‌بندىاى از اين مباحث ، به دست دهد . نكتهء ديگر آن كه ، آنچه در اين گزارش پايان‌نامه آمده ، همهء آن چيزى نيست كه در رسالهء نويسندهء پايان‌نامه آمده است . از آن جا كه اين رساله ، تنها به گردآورى

--> ( 1 ) . الإتقان فى علوم القرآن ، ج 4 ، ص 193 .